Przejdź do głównej zawartości

Biblijnie rzecz biorąc: narzekanie

    Narzekanie, to bardzo fajny temat. A jak można się "pokłócić biblijnie" o niego... ho ho ho... Aż wióry mogą latać (byle nie te do rozpalenia stosu ;)) 
Najpierw ustalmy jedno: kocham Biblię! Ale nie książkę, choć u mnie w domu wiadomo, że na mojej Biblii niczego się nie kładzie - ja jestem zadowolona a rodzinka ćwiczy się w kochaniu biblijnego maniaka :D 
 Wracając: kocham wyszukiwać to, co Bóg zawarł w Biblii: Jego prawo (tak, tak), mądrość, poczucie humoru, ukryte i jawne teksty o Jezusie, proroctwa jako takie, ale najbardziej lubię teksty typu: "z głupim nie rozmawiaj według jego głupoty..." a kawałek dalej: "z głupim rozmawiaj według jego głupoty..." Pamiętam, jak pierwszy raz to przeczytałam: oniemiałam, bo moja Biblia sama sobie zaprzeczała (to było 30 lat temu albo i więcej). W niebo poszybowało pytanie: "no ale jak to..." Niedługo potem okazało się, że takich kwiatków jest więcej a narzekanie było jednym z nich. Wszyscy znają 11 (kościelne) przykazanie: „nie będziesz narzekał pod żadnym pozorem abyś nie trafił do piekła”. Mądrości kościelne typu: "Błądzi ten, kto narzeka - ogień piekielny go czeka" straszą nas i skutecznie,  a w przypadku co wrażliwszych, ściskają za gardło i duszą w zarodku każdy jęk. Troszkę sobie żartuję, ale problem jest poważny. Wielu cierpiących męki bólu czuje się tak, jakby nawet jęczeć im nie było wolno, bo ich ten surowy i religijny Bóg ukarze. Skąd to wiem? Bo sama byłam w miejscu wycia z bólu jak i pomagania wyjącym. I udowodniono mi, jaka jestem bez wiary i bez charakteru i w ogóle, najlepiej to było by mnie wrzucić w maszynkę do mięsa i ulepić na nowo w kościelnej foremce. Najlepiej z szarą taśmą na ustach. Smutne? Smutne. Ale nie do końca. Bo wszystkie nasze błędy muszą służyć nam ku wzrostowi zgodnie ze słowem Pawła; po nich przynajmniej  wiemy, jak czegoś nie robić ;) 
 
Wróćmy do Biblii. O narzekaniu mówi bardzo dużo. 

Opisuje zakaz narzekania: „Nie narzekajcie, bracia, jedni na drugich, abyście nie byli sądzeni; oto sędzia już u drzwi stoi.” ‭‭List św. Jakuba‬ ‭5‬:‭9‬ ‭BW1975‬‬ 
 
Opisuje narzekanie jako objaw przewrotności: Jud 1:16 (Polish UBG) Oni to zawsze szemrają, narzekają, postępują według swoich pożądliwości. Ich usta wypowiadają zuchwałe słowa i schlebiają ludziom dla korzyści. 
 
Opisuje jak ludzie chodzą swoimi drogami a potem narzekają i pytają gdzie jest ten Bóg: Ps 32:3 (Polish UBG) Gdy milczałem, moje kości schły od moich całodziennych narzekań. „A jeśli kiedyś będziecie narzekali z powodu króla, którego sobie obraliście, Pan wam wtedy nie odpowie.” ‭‭I Księga Samuela‬ ‭8‬:‭18‬ ‭BW1975‬‬ „Zaprawdę, usłyszałem jak Efraim się użala: Karciłeś mnie i poniosłem karę jak nieokiełznane cielę. Nawróć mnie, a będę nawrócony, bo ty jesteś PANEM, moim Bogiem.” ‭‭Jeremiasza‬ ‭31‬:‭18‬ ‭UBG‬‬  

Opisuje narzekania ludzi na których spadło niezawinione cierpienie: „Tak mówi PAN: W Rama słychać głos, lament i gorzki płacz: Rachel opłakuje swoich synów, nie daje się pocieszyć po stracie swoich synów, bo ich już nie ma.” ‭‭Jeremiasza‬ ‭31‬:‭15‬ ‭UBG‬‬ 

 Opisuje narzekanie jako rodzaj wstawiennictwa: „Synu człowieczy, narzekaj nad okazałością Egiptu i nad jego chwałą i wraz z córkami potężnych ludów zstąp z nim do podziemnej krainy, krainy umarłych, do tych, którzy zstąpili do grobu.” ‭‭Księga Ezechiela‬ ‭32‬:‭18‬ ‭BW1975‬‬ „Wstań, narzekaj w nocy, na początku straży nocnych, wylewaj jak wodę swoje serce przed obliczem Pana; podnieś ku niemu swoje dłonie za duszę twoich dziatek, które omdlewają z głodu na rogu każdej ulicy!” ‭‭Treny‬ ‭2‬:‭19‬ ‭BW1975‬‬ 
 
Opisuje narzekanie jako formę modlitwy: „Wieczorem, rano i w południe narzekać będę i jęczeć, I wysłucha głosu mojego.” ‭‭Księga Psalmów‬ ‭55‬:‭18‬ ‭BW1975‬‬ 

 Opisuje narzekania jako sposób wyrażania bólu: „Jeremiasz ułożył pieśń żałobną o Jozjaszu, a wszyscy śpiewacy i śpiewaczki nucą ją w swych narzekaniach nad Jozjaszem do dnia dzisiejszego; i zaprowadzono to jako zwyczaj w Izraelu. Są też one zapisane w Narzekaniach.” ‭‭II Księga Kronik‬ ‭35‬:‭25‬ ‭BW1975‬‬ 

Opisuje narzekania sprawiedliwych ("synów Abla"), cierpiących z powodu swojej sprawiedliwości: „Po upływie długiego czasu umarł król egipski. Jednak Izraelici jęczeli z powodu ciężkiej pracy i narzekali, a ich wołanie o pomoc z powodu ciężkiej pracy dotarło do Boga.” ‭‭II Księga Mojżeszowa‬ ‭2‬:‭23‬ ‭BW1975‬‬ Dawid pod jarzmem Saula 

 Opisuje narzekania jakie popłyną z ust "synów Kaina": „I we wszystkich winnicach będzie zawodzenie(narzekanie), gdy przejdę pośród ciebie, mówi PAN.” ‭‭Amosa‬ ‭5‬:‭17‬ ‭UBG‬‬ 

Opisuje narzekania ludzi nie rozumiejących z jakiego powodu spotkało ich nieszczęście (np. Hiob): Job 10:1 (Polish UBG) Moja dusza zmęczona jest życiem; dam upust swemu narzekaniu, będę mówił w goryczy swej duszy. 

 Opisuje narzekanie jako formę nawrócenia (!): „Wszakże jeszcze teraz mówi Pan: Nawróćcie się do mnie całym swym sercem, w poście, płaczu i narzekaniu!” ‭‭Księga Joela‬ ‭2‬:‭12‬ ‭BW1975‬‬ 

 Opisuje narzekanie jako czas: „Jest czas płaczu i czas śmiechu; jest czas narzekania i czas pląsów.” ‭‭Księga Kaznodziei Salomona‬ ‭3‬:‭4‬ ‭BW1975‬‬ 

 Opisuje fakt, że Bóg słucha narzekania: „I usłyszał Bóg ich narzekanie. I wspomniał Bóg na swoje przymierze z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem.” ‭‭II Księga Mojżeszowa‬ ‭2‬:‭24‬ ‭BW1975‬‬ 

 Opisuje narzekania jakie będą płynęły z ust ludów kiedy przyjdzie karcenie na Ziemię: „Kupcy handlujący nimi, wzbogaciwszy się na nim, z dala stać będą ze strachu przed jego męką, płacząc i narzekając Tymi słowy: Biada, biada, miasto wielkie, przyodziane w bisior i w purpurę, i w szkarłat, przyozdobione w złoto i drogie kamienie, i perły; W jednej godzinie zniweczone zostało tak wielkie bogactwo! I wszyscy sternicy, i wszyscy przewoźnicy, i żeglarze, i wszyscy, którzy prowadzą handel morski, przystanęli z dala, I widząc dym pożaru jego, krzyczeli, mówiąc: Któreż miasto podobne jest do tego miasta wielkiego? I sypali proch na głowy swoje, a płacząc i narzekając, krzyczeli: Biada, biada, miasto wielkie, na którego skarbach wzbogacili się wszyscy właściciele okrętów morskich! W jednej godzinie spustoszone zostało!” ‭‭Objawienie św. Jana‬ ‭18‬:‭15‬-‭19‬ ‭BW1975‬‬ 

 Opisuje również narzekanie tych, którzy nie mogą się doczekać na Bożą sprawiedliwość, na Jego objawienie się: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić(narzekać), a świat będzie się radował. Będziecie smutni, ale wasz smutek zamieni się w radość.” ‭‭Jana‬ ‭16‬:‭20‬ ‭UBG‬‬ 

 Opisuje trud ludzi ktorzy muszą patrzeć jak się wypełniają Boże groźby: „Z tego powodu muszę jęczeć i narzekać, muszę chodzić bosy i nagi, muszę jęczeć jak szakale i narzekać jak strusie.” ‭‭Księga Micheasza‬ ‭1‬:‭8‬ ‭BW1975‬‬ I w końcu opisuje rówież czas ustania narzekania: „I otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu, i śmierci już nie będzie ani smutku, ani krzyku, ani bólu nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły.” ‭‭Objawienie‬ ‭21‬:‭4‬ ‭UBG‬‬ 

 I kto by pomyślał, że tyle można wyrazić przez narzekanie... I jak myślicie? Zakazywać? ;D

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Demonologia stosowana ;) Ego jako duch (konspekt)

  Ego to: ja, mnie i dla mnie. Ja chcę, ja uważam, ja lubię, ja nienawidzę.  Nie ma w nim miejsca na nic i nikogo innego. To podróbka boskiego „Jestem który Jestem” (trochę jak różnica między „mieć” a „być”).  Bóg jest zorientowany na relacje ( być ). Zaspokojenie jest owocem stałego przepływu życia.  Ego zorientowane jest na zaspokojenie ( mieć ) a relacje i ludzie są środkiem do celu. Owocem jest śmierć.  Bóg daje życie i karmi wszystko.  Ego wszystkiemu je odbiera, by nakarmić siebie. Ego mieszka w duszy a dusza w ciele. Duch również mieszka w ciele. I stąd walka pomiędzy pragnieniami ducha a pragnieniami i pożądliwościami duszy i ciała.  Stąd Piotr mówi o sprawianiu zbawienia duszy (1P 1;9 i 1Jb 21) Kiedy duch umarł (Eden), to do głosu doszły ciało i dusza.  Dlatego cielesny człowiek nie rozumie rzeczy duchowych (1Kor 2;14) Nawracamy się a świat duchowy staje się dla nas rzeczywistością (okultyzm jest podróbką - oferuje jedynie ciem...

Biblijne narzekanie ;)

Narzekałam Bogu, "a po co ten blog, i tak nikt nie potrzebuje tego, czego mnie nauczyłeś, po co pisać w pustą przestrzeń, a może tylko mi się wydaje że mam to robić"... i chodziłam z tym jak kura z jajem które ani w te, ani we w te nie chce się posunąć ;) Bóg poczekał parę lat, pstryknął palcem (czytaj: posłużył się jak to często bywa pewną osobą) i voila! Blog nr 2 zaistniał. Dlaczego 2? Bo istnieje 1 :D

Uwielbienie

       Kilka lat temu byłam na uwielbieniu w kościele anglikańskim. Zbiór kilku osób, które szukają Boga, lubią sobie pośpiewać piosenki, wyżyć się muzycznie czy głosowo i które lubią miłe przeżycia mające poświadczać Bożą Obecność. Prowadzący poprosił mnie, żebym pokazała polskie uwielbienie (jak on to określił). Wiedziałam, że nie o sposoby chodzi i że sama nie jestem w stanie im tego wytłumaczyć. Zwróciłam się więc do Taty z prośbą aby sam objawił różnicę między duchem a duszą… a potem… zapomniałam o nich wszystkich i skupiłam się na Nim. A kiedy „wróciłam” i otworzyłam oczy (zamykam je kiedy okoliczności mnie przerastają by skupić się na Tacie zamiast na tym, czego nie jestem w stanie ), ludzie byli wstrząśnięci Jego Obecnością, „czapa” religijna zniknęła i można było oddychać pełną piersią. Szukający znaleźli, niedowidzący zobaczyli, ci, którzy przyszli poużywać uwielbienia cofnęli się i zamknęli buzie, ci którzy wołali o przejście dla tych ludzi, otrzymal...